De overgang van oud naar nieuw in Antarctica – BLOGPOST 4

Pik je nu in? Lees dan gerust BLOGPOST 1, BLOGPOST 2 en BLOGPOST 3 om in de sfeer te komen!

Terwijl ik dit schrijf zit ik deels gehuld in mijn pooloutfit. Mijn rugzak is gevuld met warme kleren, een dikke slaapzak, boterhammen, kaas, chocolade en warme thee. Voldoende om 24 uren te ‘overleven’. We gingen immers vannacht vertrekken naar de kust om het schip uit te laden. Maar opnieuw slecht nieuws… het schip gaat maar moeizaam vooruit.

Ik maak van de gelegenheid gebruik om BLOGPOST 4 te schrijven. Een korte blogpost omdat we elk moment kunnen vertrekken en omdat ik nog heel wat projecten voor op school wil afwerken, maandag start immers het tweede semester.

Volgende muziek is de ideale soundtrack bij dit landschap: Oscar & The Wolf

Tussen kerstdag en Nieuwjaar

26 december. 7u15 RRRRRRrrrrriiinng! De wekker doorprikt mijn dromen. Nu al uit dit warme bed stappen of nog even snoozen? De verleiding is te groot, ik kies voor de tweede optie. Om 7u45 of drie snoozebeurten later hul ik me in mijn koude kleren en ga ik ontbijten. Tussen 7u en 8u is iedereen aan het ontbijten. De lunch is om 13u en avondmaal om 21u. Dat levert 10 werkuren per dag op. En ze worden ten volle benut. Ingenieurs, mecaniciens, wetenschappers… zijn elk op hun terrein volop bezig, wat een bedrijvigheid! Ik help waar mogelijk en steel met mijn ogen om zoveel mogelijk bij te leren. In volgende blogposts zal ik de afzonderlijke functies uitgebreider beschrijven. 19u, tijd voor een briefing door de helikopterpiloten. Florian legt in ‘broken english’ uit waar we moeten op letten. De witte sneeuwvlaktes blijken nog niet gemakkelijk om op te landen want er waait heel wat sneeuw op waardoor de zichtbaarheid enorm afneemt. We overlopen ook alle noodprocedures in de hoop dat we deze nooit nodig hebben… De helikopters zitten op het schip en dienen voor de Duitse geologen. We houden continu de positie van het schip in de gaten en hopen vannacht te kunnen vertrekken.

27 december. Helaas, geen beterschap wat de Mary Arctica betreft (lees hier meer over het schip). Het schip beweegt amper. Onze kok David Rigotti probeert creatief om te springen met wat er nog in de diepvries zit. Maar zoals je in de vorige blogpost kon lezen zijn ook de verse groenten en fruit niet geleverd. Door de vertraging van het vliegtuig in Kaapstad waren de Russen zo vriendelijk geweest om deze verse producten in de koelkast te bewaren. Ze vergaten deze enkele dagen later in het vliegtuig te laden waardoor ze dus nog in Kaapstad liggen. Ondertussen bereikte het nieuws over het bevoorradingsschip de Belgische pers. Lees HIER het artikel in De Morgen.

Vandaag ga ik op pad met de staff. Alain Hubert, Gigi en field guide Benoit springen mee de skidoo op om ‘waypoints’ uit te zetten. Dit zijn ‘stokken met vlaggetjes’ die als herkenningspunten dienen, ze hebben een vaste positie zodat ze via GPS kunnen teruggevonden worden. Zo stippelen we dus de route uit die de Duitse geologen later zullen volgen en bieden we een zekerheid in geval van mist. Door de enorme sneeuwaccumulatie van de laatste maand ligt de Gunnestadbreengletsjer er erg goed bij en kunnen we dus aan grote snelheid over de ijsvlakte rijden. Magisch. Wat een uitzicht!

Op de terugweg stoppen we in Smalegga. Dit was een kampplaats van de Belgen in de jaren vijftig. Er is nog heel wat materiaal te vinden. Het gaat om touwen, restanten van een slee, jerrycans, een boek… Allemaal ondergesneeuwd en daardoor goed bewaard. Volgende week komt o.a. Jean-Jacques Derwael naar onze school. Hij onderzocht reeds in de jaren zestig dit gebied, toen nog met sleehonden. Het is een plezier om hem te horen vertellen. Woon dus gerust deze en andere lezingen bij, alle info vind je HIER. Iedereen van harte welkom! Eens terug in de basis controleren we onmiddellijk de positie van het schip, maar nog geen beterschap.

TIP:  je kan de slideshows uitvergroten, klik rechtsonder in de slideshow!

29 december. Nog steeds in standby modus! Vandaag bundelen we de krachten om de zonnepanelen sneeuwvrij te maken. Na de Antarctische winter zijn deze panelen geheel of gedeeltelijk bedekt met sneeuw en ijs. Toch een huzarenstukje om deze sneeuwpakketten te verwijderen. Zweten bij -17 graden Celsius, toch een bizar gegeven. Een deel van de zonnepanelen zullen we verplaatsen naar een plek waar er minder sneeuwaccumulatie is. Het zicht blijft adembenemend en geeft ons nieuwe moed om nog enkele tonnen sneeuw te verwijderen.

Tussen het klussen door, volg ik onze schoolprojecten verder op. Ik kan jullie alvast vertellen dat er nog een leuke uitdaging zit aan te komen voor jullie. Binnenkort mag ik meer prijsgeven!

31 december. Detective dag!

Het weer is niet goed. Koud, winderig en mistig. Toch trekken we erop uit. Na enkele dagen terreinverkenning kan ik voor de eerste keer met de Duitse geologen mee op stap! Vijftig minuten op skidoo dwingt me toch om even te controleren of ik nog alle ledematen bezit en of ik geen oor of vinger ben verloren onderweg. De geologen gaan als ware dedectives tewerk. Ze onderzoeken stenen met een geologisch kompas, nemen stalen, proeven en ruiken, richten het vergrootglas op de stenen en noteren alles in hun veldboek. Bij het fotograferen van stenen geven ze telkens de verhouding aan door een lensdop, potlood of kompas naast/op de steen te leggen. Ik ben blij te zien dat mijn cursussen over geologie terug tot leven komen. In een volgende blogpost zal ik hun werk uitgebreider beschrijven. Bekijk alvast hier hun website. Dit onderzoek gaan we met de leerlingen van de derde graad uitvoerig uitwerken. De leerstof die anders nogal abstract lijkt in een klaslokaal zal aan de hand van dit onderzoek veel concreter worden!

Oudejaarsavond!

Zelfs deze avond wordt er tot 20u gewerkt! Tijdens het avondmaal blijkt al snel dat het een gezellige avond gaat worden. De verschillende nationaliteiten zitten aan verschillende tafels en het heerlijk maal van onze kok (voorgerecht: carpaccio, hoofdgerecht: eend met heerlijke puree en peertjes en als dessert: tiramisu met rode bessen). Als bij toeval speelt er zich aan de horizon een schimmig schouwspel af tussen de wolken en de zon. Iedereen gaat het dak van het station op en probeert dit schouwspel te vereeuwigen op foto, wat onmogelijk blijkt. Klokslag twaalf uur, in volle zon ontkurken we de champagne. Gek gevoel te weten dat er ondertussen in België overal vuurwerk knalt en miljoenen smsjes rondvliegen. Hier aan de andere kant van de wereld gaan we verder de ‘nacht’ in. In de slideshow kan je zien dat het even om een party-station ging!

1 januari 2012

Aan het ontbijt blijkt al snel dat het een rustdag wordt. Velen slapen nog een beetje uit, niet te verwonderen als je hoort dat sommigen gingen slapen op het moment anderen ontwaakten ;-) Ik mag opnieuw een enveloppe openen van mijn klas 4 ECO4b! Bedankt voor de nieuwjaarswensen!

Windstille en zonnige dag! Perfecte omstandigheden om de ULM uit de stal te halen. Dit ‘Ultralicht Motorluchtvaartuig’  belandde hier naar aanleiding van dit kunstproject van Wim Tellier. Onderstaand filmpje brengt dit kunstwerk in beeld. Extra info in dit artikel.

Blijkt het ondertussen weer een lange blogpost te zijn en dan heb ik nog zoveel zaken niet besproken. Ik ben alvast erg benieuwd naar de traverse naar de kust. Een nieuw avontuur, spannend!

Via deze weg wens ik iedereen een fantastisch 2012. Droom, durf en doe! Ik maak aan de lijve mee dat dromen uitkomen!

We hebben nog enkele erg leuke en interessante activiteiten in het verschiet, er is voor elk wat wils; voor leerlingen en leerkrachten, ouders en sympathisanten! Bekijk zeker de kalender: www.ahaproject.be/kalender

Laat gerust van jullie horen via ‘reactie toevoegen’, www.facebook.com/ahaproject en Skype (AHA-project)!

Vele groeten

Koen

PS: Lees ook BLOGPOST 1, BLOGPOST 2 en BLOGPOST 3 met prachtige foto's!

PSS: Volg hier de ‘vorderingen’ van het schip: WEBCAM en de POSITIE OP DE KAART.

Een overzicht van de activiteiten, meer info via www.ahaproject.be/kalender