Draag zorg voor onze aarde.
We kregen ze niet van onze ouders.
Ze werd ons in bruikleen gegeven door onze kinderen.
- Keniaans spreekwoord -

BLOGPOST 8: Op stap met de wetenschappers in Antarctica

Het is vandaag zaterdag 18 februari 2012. Binnen 3 dagen stap ik waarschijnlijk in het vliegtuigje om via enkele overstappen 13.500 km te overbruggen en op vrijdag of zaterdag terug in België te landen (er is storm aan de Russische basis, dus het ziet ernaar uit dat de vlucht vertraging gaat oplopen). Moeilijk te geloven dat ik eigenlijk reeds mijn bagage moet klaarmaken voor de terugkeer. Toch nog even uitstellen want ik wil helemaal nog geen afscheid nemen van dit prachtige continent sad.

Afgelopen twee weken is er weer heel wat gebeurd. In deze blogpost zal ik aandacht schenken aan de onderzoeken die ik hier nu op de voet volg. Drie interessante onderzoeken waar  scholen verder mee aan de slag kunnen. Ik geef hier slechts enkele beelden mee. Voor meer uitleg over de onderzoeken en verhalen over de expeditie nodig ik iedereen uit voor de reisverhalenavonden. Twee identieke avonden op 28 en 29 februari, telkens om 20u. Het belooft een drukke terugkomst te worden want op maandag 27 februari mag ik ons AHA-project voorstellen in De Laatste Show. Ben benieuwd!

Lees hier de vorige blogpost:  blogpost 1blogpost 2blogpost 3blogpost 4blogpost 5, blogpost 6 en blogpost 7.

In deze blogpost vind je heel wat videosnippers en links naar extra info.

Ik  kreeg in de SKYPE-lessen veel vragen over het aantal uren zonlicht hier. Aangezien het zomer is in het Zuidelijk halfrond is er momenteel 24u/24u zonlicht in Antarctica. Alhoewel de zon nu alsmaar lager staat aan de hemel en ’s nachts even achter de bergen/onder de horizon wegduikt, is het toch moeilijk om richting bed te gaan als er ’s nachts steeds licht is.

Dit filmpje toont goed aan dat het zomer in het zuidelijk halfrond is, wanneer het winter is in België. Op onze school hebben we een constructie die de Aardrevolutie mooi demonstreert, op de reisverhalenavond kom je er dus meer over te weten. Geniet even mee van de zon die terug tevoorschijn komt:

BELDIVA  ~ Belgian Microbial Diversity Project in Antarctica

Op stap met Elie Verleyen, microbioloog aan de Gentse Universiteit. Vijfentwintig miljoen jaar geleden had Antarctica een rijke fauna en flora. Er waren bossen. Er liepen grote buideldieren rond. Er was een overvloed aan soorten. Toen het Zuidpoolcontinent begon af te koelen en langzaam bedekt werd met een ijskap heeft het leven zich teruggetrokken naar enkele vluchtplaatsen: de schaarse plekken die niet volledig door de ijskap werden bedolven. De grote buideldieren zijn natuurlijk al lang verdwenen. Alle hogere soorten zijn uitgestorven, maar in die refugia of vluchtplaatsen vindt men tot vandaag eenvoudige levensvormen terug: allerlei microben en geleedpotigen, zoals springstaartjes, mijten en aalwormen,… Het zijn poelen en meertjes, bijna allemaal vlak bij de kust, die in de winter door een dikke ijslaag zijn bedolven, maar waar onder de bevroren oppervlakte vloeibaar water wordt gevonden. Waar er water is, is er leven. (Belgen op de polen)

Hier maakte ik een filmpje op een gletsjer tijdens een van zijn onderzoeken:

Ik ging op stap met Elie naar o.a. Yuboku Valley om enkele meertjes aan te boren om er sedimenten op te boren en zo 10.000 jaar terug te reizen in de tijd. Klik hier om via een filmpje even mee te reizen op een sneeuwscooter.

 Maar hij heeft tevens een ander onderzoek lopen. Op 4 plaatsen plaatste zijn onderzoeksgroepen ‘open top chambers’. Dit zijn kleine serres die zorgen voor een temperatuurstijging binnen in de serre. Een eenvoudige proef, maar een ideale opstelling om de invloed van de temperatuurstijging op de fauna en flora na te gaan, de serres zorgen immers voor een temperatuurstijging van 10 graden! Ziehier een van de filmpjes die ik maakte. In het filmpje vervangen we de toestelletjes die afgelopen jaar elke 3 uren de temperatuur en relatieve vochtigheid hebben opgemeten. Eens ik terugben, gaan we de filmpjes monteren tot een mooi geheel. In deze versie dienen er nog enkele woorden wegge******* worden.

GIANT-LISSA ~ Geodesy for Ice in ANTarctica – Lithospheric and Intraplate Structure and Seismicity in Antarctica

Op 9 februari 2012 ging ik op stap met Denis Lombardi om een seismograaf te installeren. Ook de RTL-reporters gingen mee op stap en maakten deze mooie reportage.

BELATMOS ~ meteorologie

In dit project bestudeert wetenschapper Alexander Mangold van het Koninklijk Meteorologisch Instituut (KMI) de chemische samenstelling van de atmosfeer door het meten van de concentratie ozon en verwante sporengassen, de UV-straling en de aerosoldeeltjes.

Lees hier de blog van Alexander Mangold.

Een heel interessant maar complex onderzoek waar we in de lessen aardrijkskunde, chemie en fysica mee aan de slag kunnen. Hier volgt een van de vele videofragmenten in zijn meteoshelter. Meer uitleg volgt later, maar nu zie je toch al de toestellen die de concentratie fijn stof in de atmosfeer bepalen. Met Alexander heb ik het o.a. over de luchtkwaliteit in Vlaanderen. Wist je dat we allemaal een levensjaar inleveren door de fijn stof problematiek? Alexander zou nooit of te nimmer aan een drukke steenweg wonen. Ik denk dat we amper beseffen hoe het met de luchtkwaliteit gesteld is in België.

Ik verzamelde ook heel wat beeldmateriaal over de waterzuivering, de elektriciteitsvoorziening, de ventilatie (passief huis). Maar deze video’s gaan we in België monteren en komen zeker nog op de site terecht. Blijf gerust de site volgen!

Ondertussen bereiden we de basis voor op de Antarctische winter die eraan komt, zo hielp ik onder andere 3 dagen bij het isoleren van de garage.

Storm aan het Princess Elisabeth Antarctica-station

Geen woorden nodig, kijk even mee:

Don’t tell my mother

Ondertussen hier nog enkele avonturen beleefd die ik beter pas achteraf vertel om het thuisfront niet té ongerust te maken ;-)

Momenteel vertoeft ook Diego Bunuel in de basis, een wereldberoemde programmamaker. Zijn show “Don’t tell my mother” wordt in meer dan 160 landen getoond. In september komt “Don’t tell my mother I was in Antarctica” ook in België op tv (National Geographic)! Enkele leerlingen van onze school werden alvast gefilmd tijdens een skype-les.

Bekijk hier een van zijn reportages: “Don’t tell my mother I was in Iran”

Einde of begin?

Je zal ondertussen wel begrijpen dat ik hier heel wat interessante mensen leer kennen. De gesprekken tijdens het avondeten doen me al dromen van nieuwe bestemmingen ;-)

Eén ding heeft iedereen hier immers gemeen: zin in avontuur! Daarom raad ik ook iedereen aan om de kansen te grijpen om erop uit te trekken. Pak je rugzak, ga op stap en je ontmoet zeker mensen waar je heel wat van bijleert en die al snel enkele vooroordelen en clichés de wereld uithelpen.

Dit was de laatste blogpost uit Antarctica... De expeditie zit er helaas bijna op. Maar ons AHA-project slaat een nieuwe weg in. We willen aan de hand van deze avonturen zoveel mogelijk mensen betrekken bij het klimaatverhaal en de uitdagingen van morgen.

Ik land volgend weekend in Zaventem (laatste update op www.ahaproject.be), op maandag in de zetel bij Michiel Devlieger in ‘De Laatste Show’ en op dinsdag 28 en woensdag 29 februari is iedereen welkom voor de reisverhalenavonden op onze school!

Via deze weg wil ik ook alle leerkrachten en directie bedanken die het AHA-project op school bleven opvolgen en heel wat skype-lessen mogelijk maakten. Ook bedankt aan de leerkrachten van de andere scholen die activiteiten in het kader van het AHA-project op hun school opstartten!

Tot op de speelplaats, in een klaslokaal, in de leraarskamer, op café, op de reisverhalenavonden,… tot onderweg!

Koen

PS: vlieg als afscheid nog even mee over Antarctica…

Lees meer ...

Vlieg even mee...

Je zal nog even moeten wachten op BLOGPOST 8 want binnenkort vertrekt iedereen terug naar huis en wordt het station afgesloten om de Antarctische winter te overbruggen... Daarom word ook ik ingeschakeld bij de laatste werken. Tussendoor probeer ik zoveel mogelijk de wetenschappers te volgen en informatie te verzamelen. 

Maar BLOGPOST 7 levert je alvast al heel wat informatie! 

En vlieg intussentijd mee over Antarctica. De helikopter brengt ons tot aan het plateau, vanaf daar start een ijsvlakte tot aan de Zuidpool 2000 km verderop.

In de kamer en gang en zelfs in een koude container nam ik er nog een fluisterliedje bij op. 

Bij voorkeur te beluisteren met hoofdtelefoon.

BLOGPOST 7: Een rondleiding in, op en rond het Princess Elisabeth Antarctica-station

Tijd voor BLOGPOST 7, terwijl ik deze blog schrijf, speelt er zich een prachtig schouwspel af door de zon die terug te voorschijn komt na even achter de bergen te duiken, het is 6 februari 23u40. Op 15 december, tijdens de heenvlucht waarschuwde Johan Berte me reeds dat de expeditie in Antarctica heel wat indruk op mij zal maken. Toen nog moeilijk in te schatten voor mij. Maar ondertussen snap ik wat hij bedoelde. Ondertussen 53 dagen van huis en ik kan nu al bevestigen dat deze ervaring een heuse impact op mij zal hebben. Moeilijk te beschrijven in deze blog… Ver weg van alle drukte, verkeer, uitlaatgassen en bovendien verblijven in het laatste continent van onze aarde is een unieke ervaring. Voeg daar nog heel wat interessante ontmoetingen met buitengewone mensen aan toe en we hebben alle ingrediënten voor een bedwelmende cocktail.

Hoog tijd dus voor BLOGPOST 7. Neem er een tas warme thee bij en laat je onderdompelen in de sfeer van Antarctica. Lees hier alvast de vorige avonturen: blogpost 1blogpost 2blogpost 3blogpost 4blogpost 5 en blogpost 6.

Donderdag 26 januari 2012

Binnen enkele dagen zijn de geologen weg, dus maak ik van hun aanwezigheid gebruik om enkele geologielessen uit te werken. Ik verzamel heel wat gesteenten van allerlei kleuren en vormen. Samen met professor Eldburg zoom ik in op de samenstelling en de ontstaanswijze. Ik inventariseer alles en probeer de gesteenten naar België te krijgen (vermoedelijk via het schip, volgend jaar).

Bekijk hier een van de filmpjes waarin de graniet -waarop de basis is gebouwd- besproken wordt.

Morgen skype met een school uit Dilsen, Limburg. Ben benieuwd.

Vrijdag 27 januari 2012

Met de Limburgse leerlingen bespreek ik onder andere het energiesysteem. Heel wat interessante vragen! Een echte aanrader is deze presentatie!

Deze leerlingen nemen ook deel aan het SUN SHADOW PROJECT en de AHA-bedenkerswedstrijd

Zaterdag 28 januari 2012

De helikopters en dus ook de piloten vertrekken richting Novolazarevskaya. We nemen afscheid van Jörn, Knutt en Florian. Drie sympathieke kerels die toch wel een fantastische job geleverd hebben, ze wisten in moeilijke omstandigheden de geologen veilig op bestemming te brengen. Wist je dat er jaarlijks een helikoptercrash is in Antarctica? Jörn wist nog een grappige anekdote te vertellen; vorig jaar hadden ze een speciale klant in hun helikopter: Paris Hilton! Ze werden op voorhand op de hoogte gebracht dat ze eventueel een foto mochten nemen, maar niet van haar voeten aangezien ze blijkbaar bijzonder grote voeten heeft… Voila, nu weet iedereen het ;-)

Even later zien we de helikopters aan de horizon verdwijnen en besef ik dat zo’n afscheid heel plots komt en dat ik deze mensen vermoedelijk nooit meer terug zal zien. Ik heb ze alvast uitgenodigd voor de Gentse Feesten ;-)

Terwijl vrienden laten weten dat Gent overrompeld wordt door het lichtfestival houden wij onze Indische avond. Lekker Indisch eten en nog toffe gesprekken. En bijzonder rock’n roll voor een zaterdagavond: Andreas geeft een lezing over het geologisch onderzoek dat ze hier voerden. Niet gemakkelijk maar bijzonder interessant. Ik ontving de presentatie en ook van geologe Marlina krijg ik heel wat informatie om de lessen aardrijkskunde te pimpen! “Pimp my lessons on a Saturday evening!”

TIP: je kan de slideshows en filmpjes uitvergroten door rechtsonder in de kader te klikken.

Zondag 29 januari 2012

“Rustdag”. Vandaag SAR-oefeningen: Safety and Rescue! We gaan richting de gletsjer en de field guides wijzen ons enerzijds op de gevaren, maar laten ons anderzijds genieten van deze ijsmassa! We dalen immers af in de crevasse!

Ik kan er een aparte blogpost over schrijven, maar laat de foto’s voor zich spreken! Echt prachtig!

Nadien doen we nog enkele rescue-oefeningen waarbij ik als slachtoffer word ingepakt en naar het station word overgebracht. Geen lachtertje om zo vervoerd te worden. Gelukkig had ik geen echte verwondingen. Lees hier het interview met de dokter. 

Dinsdag 31 januari 2012

Normaliter vertrekken vandaag Johan (projectmanager), Benoit (field guide), Jacques (field guide & dokter) samen met de Duitse geologen naar huis. Maar er is een bijzonder krachtige wind! Hun vertrek wordt nog een dagje uitgesteld. Bijgevolg kan ik in de voormiddag nog wat skype-lessen geven en Johan nog enkele laatste vragen stellen (Johan in het station & Johan op het dak)! Het gaat onder andere over de isolatie en ventilatie van het station. Het gaat hier immers om een zogeheten ‘passief huis’. Dat wil zeggen dat er geen energie moet toegekend worden aan de basis om deze te verwarmen! Dit is enerzijds een oplossing voor de hoge energieprijzen en betekent anderzijds een zero-emissie! Bekijk zeker deze interessante animatie over passiefbouw. 

In de namiddag slaat het weer volledig om en maakt Jacques van zijn laatste dag gebruik om Utsteinen te beklimmen! Yes! Stijgijzers aan de schoenen, klimtouw, piolet (=pikhouweel voor in het ijs), al snel blijkt dat we voor de moeilijke route kiezen. En als bij toeval komt op het slechtsdenkbare moment (op bijna verticale wand) mijn stijgijzer aan mijn schoen los…  Even paniek, maar gelukkig komen we er met wat hulp zonder kleerscheuren van af.

Woensdag 1 februari 2012

Opnieuw afscheid nemen. Na een heel korte nacht -het was de laatste avond voor heel wat mensen, dus moest ik dit toch meevieren- landt om 7u30 het vliegtuig! Aan boord een nieuwe dokter en  3 nieuwe wetenschappers.

Even later vertrekt het vliegtuig terug naar Novolazarevskaya met aan boord de Duitse geologen. Waaronder Antonia, die enkele dagen geleden te horen kreeg dat haar vriend een einde maakt aan hun relatie. Wat een helse terugkeer te weten dat je mag verhuizen eens je thuiskomt… Een van de nieuwe wetenschappers heeft een erg fijn cadeau mee van mijn vriendin wat mij alvast geruststelt. In het pakket zit ook de schitterende t-shirt van de leerlingen van campus Sint-Vincentius.

Moeilijk te geloven maar ook Matthias –een super sympathieke Duitse geophysicus- ontvangt vandaag een mail dat zijn vriendin met een andere jongen in zee gaat. Ik zie het ongeloof in Matthias zijn ogen… hij wil allesbehalve huiswaarts. Maar om 12u30 vergezelt hij Benoit, Johan en Jacques richting Europa. En plots zijn ze weg… Mensen met wie ik ondertussen 7 weken intensief samenleefde en heel wat mee beleefde. Wat mij doet beseffen dat mijn verblijf hier eindig is en ik dus ten volle moet genieten/beleven van wat ik hier meemaak.

Over de nieuwe wetenschappers en hun onderzoeken vertel ik in de volgende blog!

Nu wil ik jullie graag meenemen voor een rondleiding op, in en rond het Princess Elisabeth Antarctica-station!

Rondleiding IN het Princess Elisabeth Antarctica-station - Deel 1a

Rondleiding IN het Princess Elisabeth Antarctica-station - Deel 1b

Rondleiding OP het Princess Elisabeth Antarctica-station

Rondleiding ROND het Princess Elisabeth Antarctica-station

 

Laat gerust (individueel of met je klas) een reactie achter onder deze blogpost!

Hier kan je de vorige blogposts lezen:  blogpost 1blogpost 2blogpost 3blogpost 4blogpost 5 en blogpost 6.

En via www.facebook.com/ahaproject ontvang je de laatste updates!

 

Vele groeten

Koen

PS: net een jaar geleden waren we volop bezig met ons schooltoneel. ‘Romeo & Julia’, ook een supertoffe ervaring met collega’s en leerlingen! Wat gaat de tijd snel, toch nog even nagenieten? Lees meer ...

Blogpost 6: Het leven zoals het is @ Princess Elisabeth Antarctica-station

Eindelijk wat tijd gevonden om jullie te vertellen hoe het leven hier verloopt in en rond het Princess Elisabeth-station. De dagen zijn hier afgeladen vol, ik tuimel van de ene activiteit in de andere. Zo heb ik het graag uiteraard, enig nadeel dat ik weinig tijd had voor deze blogpost. In blogpost 6 selecteer ik enkele activiteiten van de laatste 14 dagen.

Een nieuw hoofdstuk in het verhaal, lees hier de vorige: blogpost 1, blogpost 2, blogpost 3, blogpost 4 en blogpost 5.

Van de grond

Na enkele dagen helpen bij het uitladen van de containers heb ik op 12 januari het geluk om in een helikopter over het station te vliegen. De allereerste keer in een helikopter en dan nog in Antarctica! Heel bijzonder om alles vanuit de hoogte te zien, het station lijkt zo klein! Bekijk hier een deel van de vlucht:

Nu de containers zijn uitgeladen schieten ze hier (nog meer) in gang. Ik help o.a. bij het installeren van een repeater. Deze zal later op een bergtop geïnstalleerd worden om zo radiosignalen door te sturen, waardoor we in een groter gebied contact kunnen houden met de basis. Veel veiliger als we aan veldwerk doen.

Moeren en bouten voelen ijskoud aan en het lukt me niet altijd om met handschoenen de zaken aan elkaar te koppelen. Wist je dat een ijzeren voorwerp soms kan vastvriezen aan je blote handen. En als je het dan probeert los te maken, kan er huid loskomen. Jean-Jacques Derwael vertelde dat je in nood het voorwerp kan los ‘urineren’. Ik kan jullie geruststellen dat ik (nog) niet zo ver ben moeten gaan ;-) (en dan hoop toch warme thee bij te hebben). Bekijk hier de installatie van de repeater op de bergtop

15 januari – 'rustdag'

We beklimmen Teltet. Het is een prachtige dag. Windstil, temperatuur rond -7 graden Celsius, niet koud dus. Prachtig uitzicht op de Gunnestadbreengletsjer, woorden zijn overbodig, kijk gerust mee:

Na een heerlijk maal wacht ik aan de landingsbaan het Polar 6-vliegtuig op. Het is 22u30 en de zon is achter de bergen. Het is bijzonder koud! Toch wat ijsberen om warm te blijven, het lukt me niet om foto’s te trekken met mijn grote handschoenen en ik voel al snel dat mijn dunne handschoenen te kort schieten. Mijn vingers warm blazen is de boodschap. Het is een goede waarschuwing om in de toekomst steeds alert te blijven voor de koude die snel toeslaat…

Het vliegtuig  brengt 7 Duitse onderzoekers die zich bezighouden met paleomagnetisme. Zij onderzoeken de richting van het magnetisch veld in gesteenten, dit levert hen informatie over de ontstaanswijze van het continent. Heel boeiende maar moeilijke materie! Op school bestuderen we dit in de lessen aardrijkskunde in het 6e jaar, dus ik leg zoveel mogelijk mijn oor te luister. Mattias –een van de expeditieleden- is erg geïnteresseerd in ons AHA-project en neemt me ’s anderendaags mee voor een rondleiding in het vliegtuig en bespreekt zijn onderzoek. Meer zelfs, hij geeft met plezier ‘les’ voor de camera. Heel waardevol beeldmateriaal waar ook de leerkrachten fysica mee aan de slag kunnen.

Een voorbeeld van dergelijk onderzoek kan je hier bekijken, Mattias bepaalt dagelijks de gravitatie (=zwaartekracht) alvorens ze met het vliegtuig een bepaald gebied overvliegen. Ze verblijven hier slechts enkele dagen op hun doortocht naar de kust. We verwerken deze onderzoeken later in de lessen want dit zou ons hier te ver leiden.

Bij het avondeten verwelkomen we Japanse onderzoekers die na enkele weken veldwerk maar al te blij zijn met lekker eten. Heel vriendelijke kerels met grappige zonnebrillen. Wist je dat er in Japan in de bovenste verdieping van flatgebouwen een grote hoeveelheid water zit opgeslagen om bij aardbevingen het gebouw niet te hard te laten meetrillen (inertie). Ze vertellen over hoe een skidoo blokkeerde en tegen de rots kapot knalde, gelukkig kon de bestuurder op tijd in de sneeuw duiken.

17 januari 12

We beginnen eraan! Komende dagen moeten alle batterijen (meer dan 16 ton!) vervangen worden. Ondertussen hebben de batterijen er al hun beste tijd opzitten en heeft de koude door een crash in het elektrisch systeem tijdens de Antarctische winter de batterijkamer bereikt. De nieuwe batterijen bieden meer rendement en de oude krijgen een nieuw leven in Zuid-Afrika of België. De batterijen slaan de energie op die wordt opgewekt door de windmolens en zonnepanelen.

Teamwork

Zo’n batterij weegt meer dan 80 kilo dus zoeken we een zo goed mogelijk systeem om de batterijen vlot en veilig mogelijk naar buiten te brengen. Teamwork is de sleutel. In de slideshow zie je enkele beelden van dit huzarenstukje waar we enkele dagen zoet mee zijn.

Alle batterijen zitten ondertussen in de batterijkamer maar het opladen van de batterijen verloopt niet zonder enig gevaar. De batterijen kunnen beschadigd zijn en bij het opladen kunnen er gassen vrijkomen… dus wordt iedereen verplicht 5 uren buiten te blijven. Gelukkig treden er geen problemen op!

Ik verzamel heel wat info voor in de lessen fysica en techniek. Maar verwijs hier alvast naar het interessant interview met Erik Verhagen die als ingenieur verantwoordelijk voor het elektriciteitsvoorziening.

En de pagina’s over de hernieuwbare energie  en het Smart Grid.

Twee windmolens draaien niet meer, tijd om ze te herstellen. Misschien is er sneeuw ingedrongen en vastgevrozen of was de windsnelheid te hoog en de rem kapot waardoor de motor verbrandde.

Ondertussen is ook het Sun Shadow Project opgestart. Neem deel met jouw school! Een heel eenvoudig experiment leert ons heel wat over de beweging van de aarde om de zon. Je hoeft enkel een stok van 1m op je speelplaats installeren en regelmatig de schaduw ervan te meten. Er doet een Italiaanse school mee en een leerkracht in de Italiaanse poolbasis. Bekijk hier het instructiefilmpje dat we hier maakten.

’s Anderendaags ga ik met de geologen op stap (website van hun project). Marlina leert me de knepen van het vak en verklaart waarom het Princess Elisabeth-station uitgerekend op deze nunatak (=uitstekend rotsmassief) gelegen is. Ik verzamel heel wat beeldmateriaal om onze aardrijkskundelessen nog aantrekkelijker te maken ;-)

Pioniers

Zondag 22 januari. Zalig, even uitslapen. Alhoewel, ik zet toch mijn wekker om zeker mee op stap te kunnen. Samen met Régis, Jacob, Olivier, Pierre, Benoit, Gigi en Alain trekken we erop uit met de skidoo. Bijzonder veel wind, gelukkig beschermt een dik skidoopak ons. We houden halt naast een spectaculaire morene (dit is een opeenstapeling van materiaal dat door een gletsjer wordt voortgestuwd). Het skidoopak laten we achter. Te voet op een bergkam richting de top! Het landschap oogt akelig omdat een wit wolkendek alle contrast wegneemt. 2 uren later staan we op de top! Moeilijk te geloven, maar we zijn de eerste mensen hier op de top, opnieuw een unieke ervaring!

Jarig

Slecht weer. Nog steeds een bijzonder krachtige wind. De helikopters kunnen niet opstijgen. En toch trekken we er met de geologen op uit! Meer dan een uur op de skidoo, de wind & wolken leveren heel weinig contrast. Het ijsoppervlak is helemaal niet vlak en levert een bewogen rit. Maar toch heeft iets weg van een meditatie, een uur over de uitgestrekte sneeuwvlakte rijden naar het rotsmassief Westhagen dat slechts langzaam dichterbij komt…

Bij het fotograferen bijna mijn handschoen verloren. Voorzichtig blijven is de boodschap want de wind waait ons bijna omver. Toch nog geprobeerd een verjaardagsfilmpje proberen maken bij een gevoelstemperatuur van -28 graden Celsius.

’s Avonds bereiken me een heel aantal verjaardagskaartjes en -mails, bedankt! Een verjaardag die ik niet snel zal vergeten!

24 januari 12

VTM-nieuws op bezoek op onze school! Een dikke proficiat aan de leerlingen en leerkracht van 5 WWIa voor het project dat ze opstarten.

Bekijk hier de reportages & interviews met de leerlingen!

Vanaf deze week probeer ik  tijdens de middagpauze online te zijn @ SKYPE, dus beste leerlingen zeker welkom in de Antarctiklas. Want ik heb nog veel te vertellen over de onderzoeken, de ziekte (bronchitis) die zich hier verspreidt, het dagelijks leven in de basis, de spanningen die soms optreden na 40 dagen samenleven in een kleine ruimte… en ben benieuwd hoe het op school gaat!

Vragen staat vrij! Post hieronder jouw vragen en reacties.

Tijd voor actie!

Ondertussen is de AHA-bedenkerswedstrijd van start gegaan! Bekijk de oproep, affiche en reglement op www.ahaproject.be/bedenkerswedstrijd

Twijfel niet en schrijf je snel in en maak mee het verschil!

Steeds kouder wordende groeten

Koen Lees meer ...

De les vanuit Antarctica wordt opgepikt in de media, bekijk hier de reportages!

Op 24 januari kregen de leerlingen van 5 WWIa een les vanuit het Princess Elisabeth-station. Het ging om een les fysica, de leerlingen werkten samen met Dhr. Simoens een heel mooi project uit over UV, het ozongat en de invloed op onze aarde. Binnenkort vind je hun presentatie op onze website!

VTM-nieuws ~ 19u:

Lees meer ...

Leerlingen schrijven kortverhalen over Antarctica

Leerlingen van het vierde jaar schreven in teamverband enkele mooie kortverhalen. Hier kan je er alvast enkele lezen:

1. The Antarctic Games: Finale

2. Vermist

3. Strikje

4. Perron 0

5. Expeditie vermist

1. The Antarctic Games: Finale

De grote angstaanjagende sporen in de verse sneeuw verraadden dat de losgelaten roofdieren extreem gevaarlijk zijn. Coen Reimlaen liep zuidwaarts bepakt en gezakt met wapens en overlevingspakketten. Ook de andere finalisten, waaronder de moordzuchtige avonturierster Mauri en de Duitse expeditieleider en ex-marinier Drygalski waren van de partij.

Om de finale te winnen moesten Mauri, Drygalski en Reimlaen 3 dagen in de barre omstandigheden leven van Antarctica en 3 missies voltooien. Als ze erin zouden slagen, kregen ze een bedrag van 1 miljoen euro. Elke deelnemer kreeg één van de losgelaten roofdieren achter zich aan gestuurd. Het was winter in Antarctica, dus is het 24 uur per dag donker. Zonder een nachtkijker zouden de deelnemers geen enkel gevaar zien, zoals bv. de talloze breuken in het ijs. Lees meer ...

Leerlingen campus Sint-Vincentius ontwerpen een unieke t-shirt voor de AHA-expeditie

Vijf leerlingen uit het vierde jaar Creatie en Mode van Leiepoort campus Sint-Vincentius ontwierpen een T-shirt voor leraar Koen Meirlaen, die momenteel voor het AHA-project op de Zuidpool zit.

Leerlingen Carmella, Jolien, Tatiana, Helena en Aurélie besloten hun steentje bij te dragen aan het project, terwijl de leraar in het Princess Elisabeth Station verblijft. Coördinatrice Carine Deleersnijder: 'We ontwierpen een T-shirt met de logo's van het project en ondersteunende organisaties, en een tekening van de basis Princess Elisabeth waar Koen verblijft. Een soort 'ijslijn' loopt rond het T-shirt. Het is een T-shirt met lange mouwen omdat je aan de Zuidpool nu eenmaal niet met je armen bloot loopt. Het T-shirt gaat in de komende dagen met een bevoorrading mee. Koen heeft beloofd om de T-shirt onmiddellijk aan te trekken en een foto op de site te zetten. De creatie van de leerlingen gaat op die manier de wereld rond. Het resultaat mag na drie maanden werk zeker gezien zijn.' 

Bekijk het artikel op: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BP3L4H4V

De oproep vanuit Antarctica voor de AHA-bedenkerswedstrijd nu online!

Schrijf je snel in! Bekijk alvast hier de oproep:

 

 

Bedenk of ontwerp individueel of in groepsverband met je klas of jeugdbeweging een idee, concept of toestel om de ecologische voetafdruk van jezelf of van je groep te verkleinen.

Alle info: www.ahaproject.be/bedenkerswedstrijd

De traverse naar de kust en het uitladen van het schip – BLOGPOST 5

De vorige blogpost kan je hier lezen: blogpost 1, blogpost 2, blogpost 3 en blogpost 4.

Ondertussen is de eerste lesweek achter de rug en kwamen er enkele interessante poolexperts naar onze school. Hieronder kan je het verslag van de traverse naar de kust lezen. Een apart verhaal met heel wat foto’s! Vier slideshows en opnieuw enkele interessante links. Neem even de tijd om mee te reizen naar de kust...

Donderdag 5 januari 2012

4u45, in het holst van de nacht gaat de wekker. Drie wekkers zodat ik me zeker niet overslaap! De traverse naar de kust wil ik zeker niet missen en Alain Hubert heeft ons gewaarschuwd dat het konvooi geen minuut wacht. Proviand verzamelen voor 20 uren en met de rugzak richting de containers. Er zijn vier voertuigen (‘Prinoths’, te vergelijken met de sneeuwruimers in Europese skioorden) die elk vier sleeën met containers op voorttrekken. Acht chauffeurs (2 per Prinoth) en nog zes extra expeditieleden. De drie helikopterpiloten zitten samen in een halve container en ook ik zit in dergelijke ‘halve container’. Deze worden gebruikt als ‘veldkeuken’ in het basiskamp dat we later aan de kust zullen opbouwen. Tot zover alles ok.

Maar wat blijkt, de komende twintig uur zal ik niet alleen met Olivier (de RTL-reporter) doorbrengen maar ook Detlef kruipt de container in. Hij is een Duitse geoloog die reeds 20 expedities achter de rug heeft. Afgelopen weken had ik reeds gemerkt dat hij erg spaarzaam is met water. (Verkoopt hij douchebeurten? Wil hij zijn ecologische voetafdruk verkleinen, hoe dan ook zijn laatste douche dateert van de Tweede Wereldoorlog). Ik zie in Olivier zijn ogen de angst opkomen om de komende twintig uren in deze container (het enige venster kan niet open) door te brengen… De ‘keukentafel’ wordt omgevormd tot een bed van 1,5m breed en Detlef installeert zich in het midden. Olivier en ik kiezen elk een kant en ondertussen zet het konvooi aan… So, that’s part of the expedition! Nog meer details kan ik hier niet neerschrijven, maar vertel ik met plezier tijdens de reisverhalenavonden ;-)

Drie uren later houden we welgeteld 10 minuten halt om te tanken en te wisselen van chauffeur. We zetten onmiddellijk terug aan. Geen tijd te verliezen. Als onze Duitse vriend slaapt, doe ik stiekem de deur af en toe open om toch wat frisse lucht binnen te laten ;-)

De tocht heeft een hypnotiserend karakter. De container wordt al schokkend over het ijs getrokken en schommelt ons in slaap. Soms is de tussenstop ijskoud door een hevige wind, soms is er een minimaal contrast wat het erg moeilijk maakt voor de chauffeurs. Via radiocontact blijven we onderling op de hoogte en Jack organiseert een quiz tussen de verschillende trucks! Wie raadt mee?  Een jacht ligt aangemeerd in de haven. Aan de boot hangt een laddertje van 2 meter lengte met om de 20 cm een sport. Als het eb is, steken er 7 sporten uit het water. Bij vloed stijgt het water met 1 meter, hoeveel sporten zijn er dan nog zichtbaar? (Voeg je antwoord onderaan toe).

Holy Mary!

Ondertussen is het vrijdag 6 januari 2012 en naderen we de kust. Om 1u30 houden we halt. Op amper een kwartier staat het basiskamp op! Tenten op een lijn, containers terug omvormen tot keuken, sneeuw in kookpot, ‘toilettent’ opstellen,… klaar om te klinken op de geslaagde rit van 200 km! We zien het schip Mary Arctica liggen! Intussen is het 2u, voor de eerste keer in een tent slapen in Antarctica. Alles voelt koud aan, toch maar thermisch ondergoed en kousen aanhouden, zelfs nog een extra paar! Maar doodmoe, dus de nachtelijke zonneschijn houdt me niet wakker.

TIP:  je kan de slideshows uitvergroten, klik rechtsonder in de slideshow!

Klokslag 6u! Na vier uren slaap springen we uit de tent. Ondertussen heeft mijn slaapzak alle lichaamswarmte opgenomen en heeft de zon de tent aardig opgewarmd. In de koude kleren springen zorgt ervoor dat ik klaarwakker ben. Een snel ontbijt en richting de kust, we naderen in Crown Bay het schip. Spannend! Het schip bevoorraadde ook andere stations en is in mijn ogen een gigantisch vrachtschip, maar blijkt klein bier in vergelijking met andere schepen (meer info over het schip). Magisch landschap, een prachtige falaise en heel grillige ondergrond. Blijkt dat we ons een weg banen op de bevroren oceaan met aaneengevroren ijsschotsen. Adembenemend. Van op het schip laten ze een grote kooi zakken om ons op te pikken en 10 minuten later zitten we 40 meter hoger op het schip! De kapitein wacht ons op in de stuurcabine, nu staan we oog in oog met de webcam die we uur na uur volgden ;-)

De bemanning vertelt over de dikke ijspakketten die ze doorkruisten en geeft aan hoe we het uitladen best aanpakken. Eerst beginnen we met de helikopters. Daarna laden we lege containers in het schip en de volle op onze sleeën. Deze droppen we dan verderop in het ijs omdat we slechts 16 sleeën hebben en 26 nieuwe containers moeten uitladen. Hard werk tussen de stoere mannen, veel wachten maar met grote ogen staan kijken naar wat er allemaal gebeurt. Ik geef mee instructies aan de chauffeurs om zo het koppelen aan de sleeën te vergemakkelijken. (Zoals je ziet in XIU-outfit, want ook onze school werkt met plezier mee aan de XIU-fluocampagne om jongeren veilig door het drukke verkeer te loodsen). Een sympathieke kerel is weliswaar het schip aan het schilderen, een hilarisch tafereel als je weet hoe groot het schip is. Hij vertelt hoe hij gisteren negen orka’s van op het schip zag! Net op het moment dat mijn vingers en tenen echt koud krijgen en ‘blijven bewegen’ niet meer helpt, worden we aan boord uitgenodigd voor de lunch. Ik denk dat ik voor 3 personen heb gegeten.

De maanden die aan de expeditie vooraf gingen, was mijn nachtrust vaak tot een minimum beperkt. En dit bleek een goede voorbereiding want opnieuw werken we tot 2u ’s nachts. Maar beste lezers, tussendoor heb ik ook een mooie fotoreportage gemaakt, want van op het schip had ik reeds mijn nieuwe vrienden gezien: Adéliepinguïns! Voorzichtig even kennismaken maar tot mijn verbazing zijn ze helemaal niet zo bang. Geweldig grappige dieren. Ik lig plat op mijn buik op 2 meter afstand en besef opnieuw al te goed dat ik aan de andere kant van de wereld lig en dit geen twee keer zal meemaken… Als ik rondkijk zie ik een schitterende kleurenpracht (het kleur wit heeft blijkbaar veel varianten) en een schouwspel van donkere wolken, moeilijk vast te leggen op foto.

Een schitterend filmpje brengt de traverse in beeld:

Zaterdag 7 januari 2012

Veel wind! Koud! Maar opnieuw aan de slag! Vandaag brengen we de containers vanuit de bevroren baai naar het basiskamp hogerop. Ondertussen trek ik toch nog eens naar de kustlijn samen met Pierre en Olivier (de RTL-reporters). Hou de site in de gaten want wij namen er een speciaal filmpje op, meer kan ik er nog niet over zeggen. Opnieuw staan we vol verbazing te kijken. Waar voordien het schip lag, drijven nu gigantische ijsschotsen voorbij! We horen een geluid… als we goed kijken zien we enkele dappere pinguïns van ijsschots naar ijsschots springen!

Zondag 8 januari 2012

Vandaag alles in gereedheid brengen voor de terugkeer. De sleeën op een rijtje koppelen, selecteren welke containers al zeker naar het station moeten. Er volgen immers nog 2 traverses om alles in het station te krijgen. 16u30, we vertrekken richting het Princess Elisabeth-station, opnieuw een tocht van 20 uren voor de boeg! Maar godzijdank, Detlef koos voor de helikopter ;-)

De terugtocht geeft me opnieuw veel tijd om na te denken. Blijkt dat al de gebeurtenissen van afgelopen dagen/weken een grote indruk op me nalieten. Heel wat vragen/ideeën die opborrelen. En een nieuwe kijk op zaken. Moeilijk in deze blog te beschrijven, maar zo aan de andere kant van de wereld dergelijke operatie meemaken, voelt toch speciaal aan. Benieuwd of ik komende weken antwoorden op mijn vragen zal vinden.

Eens terug in de basis spring ik in de douche, want we moeten eerlijk zijn: we stinken. Ik heb terug het gevoel van de thuiskomst na een scoutskamp/festival waarbij je toch enkele douchebeurten nodig hebt om terug te stralen. Daarna gaan we nog even door want we laden samen de voedselvoorraad uit de containers! Een ‘doorgeeftreintje’ waardoor ik al het lekkers reeds te zien krijg, het voelt goed aan om fruit te zien passeren! Aan de andere kant van de wereld vindt ondertussen de personeelsvergadering en nieuwjaarsreceptie plaats, van die gelegenheid maakte ik gebruik om alle leerkrachten een update voor te schotelen vanuit Antarctica. Een overzicht van de kalender zie je op www.ahaproject.be/kalender.

Laat gerust van jullie horen via www.facebook.com/ahaproject, hieronder kan je een ‘reactie toevoegen’, mail of skype!

Vele groeten

Koen

De vorige blogpost kan je hier lezen: blogpost 1, blogpost 2, blogpost 3 en blogpost 4.

P.S.: Voor het vertrek stelde een journalist de vraag ‘wat ga je het hardst missen’? Ik kon er toen niet echt een antwoord op geven. Maar ondertussen blijkt dat ik uiteraard mijn vriendin mis. Maar ook  muziek. Wat was ik blij om mijn gitaar uit de container te kunnen laden! Afgelopen maanden misschien wat te weinig tijd gehad om mijn muzikaal ei kwijt te kunnen. Onderstaand clipje dat ik maakte, toont ironisch genoeg het contrast met de omgeving waar ik nu ben. Geen nacht, geen regen, geen auto’s/gevaarlijke tramsporen. Scroll nog lager om een geweldig filmpje te zien van GOTYE, heel inspirerend om zijn opnameproces te kunnen volgen. Inderdaad, ik ben fan van youtube en de creativiteit die het mogelijk maakt bij (jonge) mensen! Lees meer ...

Inhoud syndiceren